Laatst bekeek ik een video waarin de kinderarts Tim Vreede vertelde hoe hij anorexia nervosa (AN) beter had leren begrijpen. Het antwoord is even voor de hand liggend als vaak over het hoofd gezien. Door met patiënten te gaan praten. Luisteren naar wat er in hen omgaat.

Bij AN is er net als bij OCD (dwangstoornis) een enorme onverdraaglijke onrust. Om die onrust weg te nemen gaat iemand met OCD dwanghandelingen uitvoeren en met AN vasten en veel bewegen. Ook ik heb OCD beter leren begrijpen door te luisteren naar patiënten. Daarbij hielp erg, dat ikzelf een van die patiënten was. Ik hoefde dus niet altijd ver van huis te gaan.

Maar ik heb geen AN en had er lange tijd weinig mee te maken. Toen ik hoorde van de docu Emma wil leven kwam er dan ook eerst even een naar en dom vooroordeel in me op.1 ‘Als je wilt leven, waarom honger je jezelf dan dood?’ Ik besefte gelukkig direct dat je jezelf niet doodhongert, maar dat dat komt door de AN. Als je kanker hebt en daardoor afvalt, honger je jezelf ook niet dood. AN kon ik beter begrijpen door de overeenkomst met OCD. Die niet te verdragen onrust waar je verstand bij lange na niet tegenop kunt. Maar mijn begrip van AN is recentelijk duidelijk toegenomen door het lezen van Een lichaam tegen duizend gedachten.

Carmen Kroese, 20 jaar, beschrijft in dit boek haar worsteling met deze vreselijke aandoening. Het is niet eenvoudig, leesbaar schrijven over je ziekte. Maar haar is het gelukt. Ze maakt het niet mooier dan het is, maar toch straalt er ook iets positiefs doorheen. Dat komt ongetwijfeld ook omdat zij het geluk heeft gehad dat ze het achter zich heeft kunnen laten. Dat heeft ze niet cadeau gekregen. Ze heeft er hard voor moeten vechten. Maar niet ieder is gegeven dat dat gevecht ook resultaat heeft. Haar wel.

We weten nog veel niet over de oorzaak en dan gaan veronderstellingen over de rol van omgevingsfactoren uit de jeugd en het gezin vaak welig tieren. Carmen maakt hier korte metten mee. ‘Het ontbreekt mij aan niks’, is de titel van een hoofdstuk, waarin ze beschrijft dat er in haar leven geen nare gebeurtenissen of omstandigheden zijn, die het optreden van AN zouden kunnen verklaren. Je kunt ook pech van binnen hebben, schreef ik al eens.

Haar moeder is psycholoog en haar vader psychiater. Ik zeg het er maar even bij, want er zijn vast mensen die daarin een mogelijke verklaring zien. Als ze dat niet kunnen laten, dan moeten ze dat maar doen, maar daar is geen enkele evidentie voor.

De bekende hersenonderzoeker Dick Swaab licht in deze video (even doorscrollen) toe, waarom hij vermoedt dat er sprake is van een auto-immuunziekte tegen de hypothalamus.2 Hij geeft ook aan, dat het heel erg belangrijk zou zijn om hersenen te kunnen onderzoeken van iemand die AN heeft (gehad) en overleden is. Ik schreef al eens over het belang om hersenen na de dood te doneren aan de hersenbank. Ik wil dat in dit verband nog eens herhalen. Het zou enorm helpen als onderzocht kan worden welke processen er in de hersenen van iemand met AN een rol spelen. Dat is nog nooit gebeurd.

  1. Onze eerste verwerking van informatie is racistisch, seksistisch, xenofoob en egoïstisch,  gericht op overleven en voortplanting. Wil het mij opeten, kan ik het eten of kan ik ermee naar bed?
  2. Een kern in de hersenen, die te maken heeft met eten en drinken.

Als je Carmen zelf wilt horen, ga dan naar de podcast God zegen de greep (afl. 12).

Voor meer info en hulp:

Proud2Bme: Online hulp voor iedereen met een eetstoornis

Home – 99gram.nl, alles over eten, gewicht en uiterlijk

Een interessante reeks interviews vind je hier ISA Power – www.isapower.nl (isa-power.nl)

gepubliceerd op Medisch contact op 07 maart 2022

Webbeheer

Webbeheerder

Subscribe
Abonneren op

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

0 Reacties
Inline Feedbacks
View all comments